windella * seize the day

1 

เคยสงสัยกันมั้ยคะ ว่านกเหล็กลำใหญ่ๆที่เราใช้เดินทางกันบนฟ้านั้น..มันบินได้ไง?

น้ำหนักมากมายขนาดนั้น บรรทุกคนเยอะขนาดนั้น แต่แค่ปีกสองข้างก็พาเหาะเหินไปได้ทุกหนทุกแห่ง

หรือว่ามนุษย์จะมีเวทมนตร์?..

2

ฝ้ายคิดว่า พวกเราส่วนใหญ่ตอนเด็กๆ(หรือแก่ก็ตาม)น่าจะเคยอ่านหนังสือบุคคลสำคัญของโลกสักครั้งหรือสองครั้ง

ในจำนวนร้อยกว่าคนในหน้าหนังสือ ถ้าจำไม่ผิด ใน 70 %ในบรรดาคนเหล่านั้น สาเหตุที่พวกเขาได้รับการยอมรับให้เป็นคนสำคัญของโลกคือ พวกเขาเป็นนักประดิษฐ์

ประดิษฐ์ในสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนในโลกใบนี้

ด้วยความเป็นเด็กสายวิทย์ ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ถูกจับใส่สมองแทบทุกวัน ทั้งเคมี ฟิสิกส์ ชีวะ และก่อนจะเริ่มเรียนการคำนวณ เราต้องเรียนที่มาที่ไปของทฤษฎีเหล่านั้นเสียก่อน ชื่อทฤษฎีมักจะใช้ชื่อของคนที่ค้นพบเพื่อให้เกียรติและให้เด็กนักเรียนได้รับรู้ ว่าคนๆนี้เป็นคนมอบมรดกล้ำค่าหลากหลายอย่างให้พวกเรา

หนึ่งในมรดกล้ำค่า คือเนื้อหา(โคด)ยากที่ทำเอาเกรดร่วง

ตอน ม.4 ฝ้ายเคยคิด(และพูดกับเพื่อนด้วย) ว่าถ้ามีไทม์แมชชีนจะนั่งไปลอบสังหารนิวตัน เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเรียน "กฎของนิวตัน"กัน หึๆๆ

แต่คิดไปคิดมา ถ้ามีไทม์แมชชีนแล้วนั่งไปจัดการนิวตันไปจริงๆ คนสมัยนี้อาจจะตามไปเด็ดคอจิ้มน้ำพริกเลยก็ได้

เพราะถ้าไม่มีนิวตัน.. สิ่งอำนวยความสะดวกที่เราใช้อยู่เป็นประจำอย่าง "ลิฟต์" ก็คงไม่เกิด

นั่นต่างหาก คือมรดกที่ล้ำค่าจริงๆ

คนรุ่นนั้นยังไม่มีเทคโนโลยีทันสมัย ไม่มีคอมพิวเตอร์ที่ทำงานแทนเราได้หลายอย่าง ไม่มีเครื่องคิดเลข

แล้วพวกเขาสร้างสิ่งมหัศจรรย์พวกนั้นขึ้นมาได้ยังไงกัน

ในขณะที่เด็กนักเรียนอย่างฝ้าย บางครั้งแค่ไม่มีเครื่องคิดเลขก็จะเป็นจะตายเพราะขี้เกียจเขียนทดลงในกระดาษ

โทรทัศน์เครื่องแรก..
โทรศัพท์เครื่องแรก..
เครื่องบินลำแรก..
วิทยาการต่างๆมากมายที่สาธยายไม่หมดในหน้าบลอคเล็กๆนี้

หรือแม้แต่ นักสำรวจที่เดินทางมาค้นพบทวีปใหม่
ผู้คนที่สร้างบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาแล้วเปลี่ยนวิถีชีวิตมนุษย์ให้ดีขึ้น

แต่อย่าลืม
 

ถ้าคุณเคยอ่านหนังสือ "บุคคลสำคัญของโลก"จริงๆ คงรู้ว่าไม่ใช่ทุกคนในหน้ากระดาษนั้นที่ประสบความสำเร็จอย่างง่ายดายโดยไม่มีอุปสรรค

อุปสรรคที่ว่าอาจจะเป็นการทดลองที่ผิดพลาด
การถูกต่อต้านด้านความคิดจากประชาชนและคนหมู่มาก
การถูกหาว่า "บ้า"
การทำงานที่ล้มเหลวเป็นพันครั้ง
ความพิการของตัวเองที่ทำให้อะไรๆลำบากขึ้น

แต่พวกเขาไม่ยอมแพ้จนทำให้ชื่อตัวเองได้รับการจารึกให้เป็นคนที่โลกจะไม่มีวันลืม

มีนักเขียนคนหนึ่งที่ชื่อ ฌ็อง-โดมินิก โบบี้
เขาเขียนหนังสือ ชุดประดาน้ำและผีเสื้อ

หนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนังภาพยนตร์

หนังสือเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ

หนังสือเล่มนี้ถูกพิมพ์ขึ้นปกว่า best seller

แต่ไม่มีอะไรที่น่าชื่นชมไปกว่า

การที่นักเขียนคนนี้เป็นอัมพาตทั้งตัว สิ่งที่เคลื่อนไหวได้มีเพียงตาซ้าย แต่เขียนหนังสือโดยวิธีกะพริบตาแทนตัวอักษรหนึ่งตัว จนกลายมาเป็นหนังสือหนึ่งเล่มที่มีตัวอักษรเป็นพันเป็นหมื่น

ฝ้ายไม่ได้ซื้อมาอ่าน แต่แค่อ่านปกหลังก็นึกในใจว่า ทำไมคนๆนี้น่ายกย่องเหลือเกิน..

ไอน์สไตน์กล่าวไว้ว่า จินตนาการสำคัญกว่าความรู้

นิวตันเริ่มคิดจากการเริ่มสังเกต สังเกตว่าทำไมลูกแอปเปิ้ลต้องตกลงมา

แต่จุดเริ่มต้นแค่นั้น สร้างอะไรได้มากมายหลายอย่าง

นั่นคงเพราะด้วยมือสองข้าง ..พวกเขาสร้าง "ความฝัน" ให้กลายเป็น"ความจริง"

1

หรือว่ามนุษย์จะมีเวทมนตร์?

คำถามนี้ติดอยู่ในใจทุกครั้งที่นั่งรอเครื่องบินขึ้น

ถ้านั่งคิดจากข้อมูลต่างๆที่ได้อ่านมา เวทมนตร์ของพวกเขาเหล่านั้นมีสูตรง่ายๆคือ

ความฝัน+ความไม่ย่อท้อ  = ความสำเร็จ

ฝ้ายชะเง้อมองออกไปนอกหน้าต่างเครื่องบินผ่านตัวพี่สาวก่อนจะถอนหายใจแล้วก็ยิ้มออกมา ท่าทางนี้ทำให้พี่ถามว่า มีอะไรเหรอ?

ปากบอกว่า ไม่มีอะไร แต่ในใจกำลังนึกขอบคุณพี่น้องไรท์

เชื่อเถอะค่ะ ทุกคนมีสองมือ หนึ่งสมอง และความฝันนับไม่ถ้วน

เชื่อเถอะค่ะ ว่าคุณทำได้

และเชื่อเถอะ ว่าคุณเอง..ก็มีเวทมนตร์เหมือนกัน!