windella * seize the day

ถ้าใครบางคนบอกว่าเหงาในหน้าหนาว ฟันธงได้80%ว่าคนๆนั้นน่ะ โสด

หน้าหนาวสำหนับฝ้ายมีความแปลกประหลาดแฝงอยู่

หน้าหนาวโรแมนติกได้สำหรับคนที่มีคู่รัก
แต่หน้าหนาวก็โหดร้ายกับคนที่ยังไม่มีใครเดินข้างๆ

อากาศเย็นๆทำให้หนาวไปถึงหัวใจ

วันนี้โดดเรียนวันหนึ่ง (ความจริงมีคาบเรียนแค่3คาบ) ตัดสินใจกลับไปเยี่ยมโรงเรียนเก่า

กีฬาสีถูกจัดขึ้นอย่างครึกครื้น ขนลุกเวลามองการเชียร์ที่ทำได้พร้อมกันและแข็งแรง มันสวยมาก แต่ไม่ได้เอากล้องไป อาจเพราะขี้เกียจ

เพื่อนๆไปเบียดเสียดกับคนเพื่อหาทำเลถ่ายรูป ตัวเรารับหน้าที่เฝ้ากระเป๋า อ่านหนังสือไปด้วยแก้เซ็ง

โรงเรียนเก่า..มีความทรงจำเก็บไว้มาก
รวมกับอากาศเย็นๆ บรรยากาศรอบตัว เรื่องราวจากลิ้นชักในสมองพากันออกมาทักทายทำให้เหงาลึกๆ

ใครคนนั้นไม่ได้มา

ไม่ได้เหงาเพราะเขาไม่ได้มา โล่งใจเสียด้วยซ้ำ แต่ความเหงานี่มาจากไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน

บางครั้งการอยู่ท่ามกลางคนมากๆ กลับทำให้ความเหงาเพิ่มทวีคูณ

พอเพื่อนที่ตามมาทีหลังตามมาถึงโรงเรียน เราก็ออกอาการคิดถึงอย่างโอเว่อร์ ทำตัวให้สนุก

แต่ไม่รู้ทำไมลึกๆถึงยังเหงา..?

เราคุยกันไม่กี่คำ

เขาตามมาสมทบตอนเที่ยง เรากินอาหารในร้านเดียวกัน แม้อยู่คนละโต๊ะ แต่ใจกลับไม่สงบอย่างเคย

ความรู้สึกที่ตกตะกอน..ความรู้สึกที่เหลือค้าง เรายังคงมองหน้ากันไม่ติดเท่าไหร่

นานแล้ว ที่ไม่ได้เจอหน้า นานแล้วที่ไม่ได้โทรคุย
นานเป็นปีแล้ว
นานจนลืมเบอร์โทรศัพท์ของเขาไปแล้วด้วยซ้ำ บางครั้งยังหลงลืมวันเกิด
นานจน ความรู้สึกที่เคยมีให้ หมดไปจนสิ้น 

แต่ไม่ว่าจะเจอหน้ากันกี่ครั้ง ใจยังสั่นเหมือนเดิม

คุยกันไม่เป็นธรรมชาติ เราต่างจงใจหัวเราะให้บทสนทนาไม่อึดอัด

การที่ใจยังสั่น อาจเป็นเพราะไปนึกถึงเรื่องในอดีต ไปสะกิดแผลเข้าล่ะมั้ง

ก่อนกลับบ้าน..นั่งรอแม่อยู่กับเพื่อน (ที่มีแต่ผู้ชาย เพราะเพื่อนผู้หญิงออกไปกันหมดแล้ว) แม้จะพูดคุยโต้ตอบกันอยู่ แต่เราก็เลือกที่จะไม่สบตากัน

ตอนเดินลาออกมา จู่ๆเขาก็เรียก ขอเดินตามมาส่ง ชวนคุยนิดๆหน่อยๆเพราะระยะทางสั้น สุดท้ายเราก็บอกว่า ตั้งใจเรียนนะ พร้อมกับตบที่บ่าที่อยู่สูงกว่านั้นสองสามที

สายตานั่น..มีอะไรมากมาย ฝ้ายจึงเลือกที่จะไม่มองเสีย เขาพูดทิ้งไว้ว่า ว่างๆจะโทรหานะ

ตัวเราเอง บอกลา เดินห่างออกมา ตอนหลังกลายเป็นวิ่ง ไม่รู้ว่าทำไม

ทำไมถึงอยากร้องไห้ออกมาเหลือเกิน

แปลกนัก เรารักกันคนละเวลา
ตอนคบ ฝ่ายหนึ่งรักอีกฝ่าย
ตอนเลิกแล้ว อีกฝ่ายพึ่งจะรู้ตัว..ว่ารัก

หลังตอนจบที่ไม่ค่อยสวย ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิม
เวลาที่ผ่านไป ทิ้งไว้เพียง สายสัมพันธ์บางๆ เท่านั้นเอง

ก็เลยโทษให้เป็นความผิดฤดูหนาวไปซะ ที่เหงามากกว่าเคย

กลับมานั่งร้องเพลงยอดฮิตของฤดูหนาว..คนเดียว 

ปล. วันนี้ขอไร้สาระหน่อย ไม่ว่ากันเน้อ ^^"