windella * seize the day

บอกกล่าว : เปลี่ยนธีมแล้วเน่อ(ถึงจะยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็เถอะ) ถ้าหน้าจอยังไม่เปลี่ยนกดrefreshด้วยนะจ๊ะ (ไวน์จ๋า แต้งกิ้วมากมาย เอนทรีย์หน้าจะติดเครดิตให้ ตอนนี้เปลี่ยนธีมมาหลายชม. ขอตัวก่อนนะคะ..(_ _) 

ไม่ว่าภาพยนตร์หรือละครที่ต้องการเรียกน้ำตาจากผู้ชม..หลายครั้งหลายหน ตัวเอกคนใดคนหนึ่งต้องตายไป อาจจะด้วยสาเหตุของโรคร้าย หรืออุบัติเหตุ

ใครอีกคนที่เหลือ มักจะพูดเสมอว่า "เธอจะยังมีชีวิตอยู่ในใจของฉันตลอดไป"

ฉันมักจะน้ำตาซึมเพราะถ้อยคำเหล่านั้นเสมอ แต่ไม่เคยนึกถึงหรอกว่าความรู้สึกของคนที่เหลืออยู่เป็นยังไง ปวดร้าวแค่ไหน ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนั้นกับตัวเองจริงๆ..จะตายเพราะความโศกเศร้าหรือเปล่า?

ครั้งหนึ่ง คนรู้จักที่เห็นหน้ากันค่อนข้างบ่อย..พี่สาวที่แสนดีคนนั้น คนที่เคยแบ่งขนมให้เราทาน คนที่อยู่เป็นเพื่อนตอนที่ต้องรอพ่อกลับบ้านพร้อมกัน คนที่น่ารักและมีอารมณ์ขัน.. วันหนึ่งกลับป่วยขึ้นมากะทันหัน และไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์หลังจากไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล..สุดท้ายเขาก็จากไป

คำที่พูดกับพี่เขาคำสุดท้าย..คือคำว่า

"บ๊ายบาย"

คุยกับเพื่อนเรื่องหนังญี่ปุ่นเรื่องหนึ่งที่พระเอกป่วยและจากไปอย่างกะทันหันเช่นนี้เหมือนกัน

เพื่อนบอกว่า มันซึ้งได้มากกว่านี้อีกนะ ถ้าเกิดตัวเอกไม่ 'อยู่ๆก็ตาย' อย่างนั้น
ฉันเห็นด้วย ในเรื่องของการดึงอารมณ์จากผู้ชม แต่ก็คิดว่า

"ถ้าเป็นความจริง อยู่มาวันนึง เราอาจจะ 'อยู่ๆก็ตาย' ก็ได้ ใครจะไปรู้"

หลังจากพี่เขาเสีย ฉันคุยโทรศัพท์กับเพื่อน แอบน้ำตาซึม ที่คำพูดสุดท้าย กลับกลายเป็นคำลาเสียนี่..

ความโศกเศร้าไม่ได้รบกวนฉันอยู่นาน คงเป็นเพราะไม่ได้สนิทกันมากเหมือนคนในครอบครัวหรือเพื่อน แต่การจากไปของเขา ทำให้ฉันนึกโทษไปต่างๆนานาว่าทำไมต้องให้คนดีๆแบบนี้ด่วนจากไปตั้งแต่อายุยังไม่เท่าไหร่ด้วย

แต่สิ่งหนึ่งก็คือ น้ำใจกับรอยยิ้ม .. ฉันไม่เคยลืม

คงเป็นเพราะสิ่งเหล่านั้น..คือ "หัวใจ"ที่เขามอบให้ และเราก็จดจำมันด้วย"หัวใจ"เช่นกัน

หัวใจ คืออะไรกันแน่นะ

แค่ก้อนเนื้อที่ทำงานหนักตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงหรือเปล่า หรือคือสิ่งที่ตีความได้มากมายจนไม่สามารถให้ความหมายได้

เวลาเรารักใครมากมาย เราบอกเขาว่า เรารักเขาหมดทั้งหัวใจ

เมื่อเราทำงาน เราก็ต้องมี รัก อยาก และต้องการที่จะทำมัน ด้วยความเต็มใจ

เวลาตั้งใจสร้างสิ่งๆหนึ่งเพื่อใครสักคน เราก็พูดว่า ทำด้วยใจเลยนะเนี่ย..

หรือหัวใจคือสัญลักษณ์ที่แทนความรู้สึกดีๆ คือสิ่งที่ทำให้เราบอกใครสักคนว่าคิดถึง
คือสิ่งที่ทำให้เราโศกเศร้าเหลือแสนเมื่อคนที่เรารักหมดลมหายใจ
คือสิ่งที่ทำให้เรามีพลังขึ้นมาได้ แม้จะอยู่ในความทุกข์ใดๆ

คือสิ่งที่แทนความรู้สึกลึกซึ้งและเต็มตื้นไปด้วยทุกๆสิ่งที่มีความรักแฝงอยู่ในนั้น

"ยามที่เราคิดถึงอะไรหรือคิดถึงใคร หัวใจก็จะเกิดขึ้น ณ ที่ตรงนั้น
หากว่าโลกนี้มีเราเพียงคนเดียว หัวใจก็คงไม่มีอยู่ ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนๆ"

ฉันนั่งคิดถึงเพื่อนเก่า คนที่ปัจจุบันแทบไม่ได้พบหน้า

ครั้งก่อน ฉันยังนั่งร้องไห้โดยมี"เพื่อน"นั่งปลอบ
แต่ตอนนี้เราไม่ได้คุยกันบ่อยเหมือนครั้งนั้นอีกแล้ว

ยามห่างไกล หากไร้ซึ้งหัวใจแล้ว เราคงไม่ได้ 'นึกถึง'กันบ่อยนัก
แต่เพราะ 'หัวใจ' ที่เราเคยมอบให้กัน ทำให้เรายิ้มได้ทั้งวัน แม้สาเหตุจะเป็นแค่เพราะข้อความที่ส่งมาจาก'เพื่อน'

ศิลปินผู้ใดที่สร้างสรรค์งานอันน่าทึ่ง งานที่ไม่น่าเชื่อว่ามนุษย์ตัวเล็กๆจะสามารถทำได้..
ศิลปินผู้นั้นจะถูกจดจำชื่อไปตลอดกาล
ไม่ใช่เพราะงานเหล่านั้นเลิศเลอหรือสูงค่า แต่เป็นเพราะ 'หัวใจ'ที่ยิ่งใหญ่ที่เขาใช้สร้างสิ่งนั้นขึ้นมาต่างหาก

หลังจากดูภาพยนตร์เรื่องนั้นจบ
ฉันนั่งนึกว่า มีใครบ้างนะ ที่ได้รับหัวใจของฉันไปบ้าง ใครบ้างนะ ที่เก็บมันเอาไว้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน

สมมติว่าเราจากไป..หัวใจที่เรามอบให้ จะทำให้ใครคิดถึงเราบ้าง?

ร่างกายของเราไม่สามารถฝืนธรรมชาติได้

วันหนึ่ง เราก็คงกลับไปเป็นดินใต้ต้นไม้ต้นไหนสักต้น

ความตาย เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต  ถึงแม้บางครั้งจะรับได้ยากก็ตามที

แต่ฉันอยากเชื่อว่า 'หัวใจ' คือสิ่งที่ธรรมชาติอาจไม่ได้อยู่เหนือกว่า

เพราะหากโลกเล็กๆใบนี้ มีแต่คนที่อยู่ 'ตามลำพัง' แล้ว ..จะยังไปเหลืออะไร

ฉันนั่งคิดถึงทุกคนรอบตัว..ไม่ใช่แค่เพื่อน

ใครก็ตามที่มีรอยยิ้มและความรู้สึกดีๆให้เรา

ถ้าไม่มีพวกเขา ฉันอาจจะตายเพราะความเหงาก็ได้

ขอบคุณที่เขาทำให้แต่ละวันของฉัน ยังมีเรื่องดีๆเกิดขึ้น

ขอบคุณที่ทำให้ 'หัวใจ' ของฉันมีชีวิตในวันนี้..และตลอดไป

แปลกดี เอนทรีย์นี้เขียนเพราะอ่านbleachเล่ม30ที่พึ่งออกใหม่แล้วซึ้งที่ไคเอ็นพูดสุดๆ..

ชีวิตนี้หากไม่คิดอะไรมากมาย แค่ได้ให้..และได้รับ 'หัวใจ' กับทุกๆคน แค่นี้ก็มีความสุขที่สุดแล้ว..

^^ ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ล่วงหน้านะคะ