windella * seize the day

faq ตอนแรกๆไม่ค่อยมีคนถาม แต่พอถามมาแล้ว โอ้ เยอะเหมือนกันนะเนี่ย ตอบเอนทรีย์เดียวไม่หมดแหงมๆ

ขอแบ่งเป็นภาคๆละกันนะคะ

* เนื่องจากเป็น faq ขอเขียนแบบสบายๆ ถ้าอ่านตรงไหนแล้วงงก็ขอโทษนะคะ  (เป็นคนที่พูดไปเรื่อยๆแล้วชวนให้สับสนมาก)

คนแรกมาเลย MaiKo ChiRara

ปิดเทอมนี้กันตะมีเรียนพิเศษที่ไหนบ้างรึป่าว? (หมายเหตุ : กันตะเป็นอีกชื่อเล่นของฝ้ายน่ะค่ะ ^^")

 เรียนจ้า แต่ไม่ได้เรียนตามเซ็นเตอร์นะ มีเรียนศิลปะ(ดรออิ้ง+ออกแบบ) อาทิตย์ละ 3 วัน แล้วก็เลข เรียนกับอาจารย์ตัวต่อตัวเลย (อาจารย์คนนี้เราเรียนมาตั้งแต่ประถมแล้วล่ะ) แถมอีกอย่างคือสงสัยจะต้องกลับไปเรียนจีนด้วย เหอๆ

 จะขึ้นม.6แล้ว เริ่มมีเป้าหมายชีวิตที่แน่นอนแล้วรึยัง?

 ช่างเป็นคำถามที่น่ากลัวยิ่งนัก  ถ้าพูดว่า"เป้าหมายชีวิต" เราตีความสองแบบ อย่างแรกคือเป้าหมายชีวิตในเวลาอันใกล้ นั่นคือเรื่องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยนั่นเอง (ไม่อยากจะพูดถึงเล้ย~~)

สำหรับเรื่องนี้เรายังไม่ชัวร์ ยังไม่ชัด ตอบไปตอนนี้ อนาคตคงจะเปลี่ยนคำตอบไปอีก เหอๆ แต่ก็..นะ เราเรียนศิลปะมาแล้ว ยังไงก็จะลองสอบตรงดู ที่ดูว่าอยากจะเข้ามีสองที่คือ ศิลปกรรมที่จุฬา กับมัณฑนศิลป์ที่ศิลปากร (เขียนชื่อคณะถูกผิดยังไงขออภัยนะคะ จำไม่เคยได้สักที) คณะเผื่อสำรองไว้คงเป็นพวกบริหารหรือบัญชีน่ะจ้ะ (ถึงจะเรียนศิลปะแต่ก็ทิ้ง A-Net O-net ไม่ได้อยู่ดี ต้องเตรียมตัวเผื่อคณะอื่นด้วย)

รู้สึกตอบไม่ตรงคำถามแฮะ == เอาเป็นว่า เป้าหมายชีวิตยังไม่แน่นอนละกันเนอะ ส่วนเป้าหมายชีวิตอย่างที่สองก็คือเป้าหมายชีวิตในเวลาอันห่างไกล (ฟังแปลกๆเนอะ) อาจจะเรียกว่า "ความฝัน" ที่เป็น "เป้าหมาย" ก็ได้มั้ง เราอยากเขียนหนังสือ อยากมีร้านหนังสือเป็นของตัวเอง ยังไงก็อยากทำเป็นอาชีพรองอ่ะ ^^" แต่ส่วนของอาชีพหลักก็นะ.. ละไว้ในฐานที่เข้าใจ

ที่บ้านเลี้ยงสัตว์เลี้ยงอะไรบ้างรึป่าวจ๊ะ?

 เลี้ยงหมาอยู่ตัวนึงในบ้านจ้ะ (แต่ก่อนมี4ตัวแน่ะ แต่ไปสวรรค์กันหมดละ) ส่วนข้างนอกบ้านมีร่วม10  ไม่ได้เลี้ยงในบ้านแต่ก็ให้ข้าวให้ทานมันกิน แต่ก่อนเคยเลี้ยงปลา เลี้ยงหนูแฮมสเตอร์ด้วยล่ะ (ตอนนี้อยากเลี้ยงแมว)

 จะไปงานโฮมสายมั้ย?

สงสัยจะอด แฮ่ๆ เนื่องด้วยจาก

1. เดือนนี้ช็อปจนตังค์หมด
2. ติดเรียนเวลานั้นพอดิบพอดี
น่าเสียดายแฮะ ปีก่อนก็ไม่ได้ไป T_T (แต่เอาจริงๆแล้วที่ๆเราเรียนอยู่น่ะ มันใกล้ขนาดเดินไปหาได้เลยนะ 55+)

สนใจจะขายพวงกุญแจในงานการ์ตูนอีกมั้ยจ๊ะ?

สนมั้ย ตอบว่าสนนะ แต่คราวก่อนรู้สึกมันไม่พร้อม + ขายไม่ค่อยออก 55+ เลยแอบขาดทุน (โชคดีที่ตอนงาน70ปีขายเกลี้ยงเลย) ถ้าได้ทำอีกคงจะตั้งใจทำมากกว่านี้ ไปหัดลงสีในคอมให้เก่งกว่านี้ จะซื้อเม้าส์ปากกาด้วย (ชื่อเฉพาะเค้าเรียกว่าไรหว่า) แล้วก็เปลี่ยนกระดาษที่ใช้ให้แข็งๆหน่อย คราวก่อนทำแบบไม่รู้อะไรเลย  ถ้าคราวหน้าจะไปทำกันอีกก็บอกกันด้วยเน้อ

ขอบคุณคำถามจากไมโกะซังจ้ะ

คนที่สอง พี่ Toh

ชีวิตนี้ชอบอะไรมากที่สุดและเกลียดอะไรมากที่สุด

ชอบเหรอ ชอบหนังสือค่ะ (ตอบแบบไม่คิด 55+ ถ้าคิดเยอะแล้วคงจะมีคำตอบมากกว่านี้) เพราะเราเป็นคนชอบอ่าน ได้อะไรจากการอ่านหนังสือเยอะ ไม่ใช่แค่ความรู้ แต่เป็นอะไรดีๆอย่างกำลังใจหรือข้อคิดที่ทำให้เราเปลี่ยนมุมมองในการมอง แล้วก็เป็นอะไรที่ relax เราได้มาก อย่างเครียดๆก็อ่านการ์ตูนเดี๋ยวก็ขำ หายเครียด

หนังสือเป็นสิ่งจดบันทึกชั้นเยี่ยมค่ะ เป็นสื่อที่ส่งต่อข้อความดีๆแบบไม่หมดอายุ เก็บรักษาได้อีกต่างหาก

เกลียดอะไร? เอาเล่นๆหรือเอาจริงๆดีคะ 55+ ว่าทั้งสองอย่างเลยละกัน ถ้าไม่ซีเรียสฝ้ายจะติดปากอยู่สามอย่างคือ แมลงสาบ แสงแดด และพริกไทย มันเป็นอะไรที่ไม่ชอบน่ะ  

แต่ถ้าเอาแบบซีเรียส ฝ้ายไม่ชอบคนที่ไม่มีความเมตตาค่ะ เกลียดมาก คนที่ไม่มีความเมตตาทั้งกับสัตว์และเพื่อนมนุษย์ แต่เรื่องสัตว์นี่เจอบ่อย เราเห็นกันอยู่ทุกวันที่รถขับชนสุนัขตายข้างถนน ฝ้ายเห็นแล้วได้แต่ปลง เอาจริงๆก็รู้สึกแย่ค่ะ บางครั้งถึงกับร้องไห้เลยนะ คือบางทีหมามันแก่หรือพิการ หยุดให้เค้าข้ามสักหน่อยจะเป็นไร? แต่ก็ยังพุ่งเข้าชนบางทีจงใจซะด้วย ใครมีนิสัยแบบนี้อย่ามารู้จักกันเลยค่ะ ฝ้ายรับไม่ได้จริงๆนะ - -

ชีวิตอะไรวิ่งไปคิดเลขไป!?(ปัญหาเชาว์ซะงั้น)

อันนี้มีเฉลยมาถึงฝ้ายแล้ว แต่ไม่บอกหรอก 55 (คนส่งเฉลยก็คนถามนั่นแล) ใครอ่านแล้ว ตอบไว้ในคอมเม้นท์ก็ได้นะ :)

 ปล. ถึงพี่ Toh รูปที่ฝ้ายเอามาแปะนั้นถูกปรับแต่งมาหมดแล้วว อย่าหลงเชื่อนะคะ! (แต่เล่นชมแบบนี้ก็ดีใจล่ะ 55) อภินิหาร Photoshop มีจริง ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ล่ะเอ้อ ^^

คนที่สาม พี่หมอเซน 

ทำไมถึงเขียนตัวอักษรได้เก่งจัง อ่านแล้วน่าติดตาม

ดีใจจังที่บอกว่า "อ่านแล้วน่าติดตาม" ขอบคุณมากนะคะ  แต่ถ้าถามว่าทำไม ฝ้ายก็ไม่ได้มีเทคนิคอะไรนะ มันเขียนไปได้เรื่อยๆ

เคยมีไดออนไลน์อยู่ที่เขียนเป็นเรื่องเป็นราวอันแรก ฝ้ายเขียนเรื่องคนอกหักแหละ

(แปลกดีตอนนั้น ที่น่าตกใจคือติดอันดับคนเข้าดูเยอะด้วย) ตอนนั้นดีใจมากๆ เพราะที่เขียนมีจุดประสงค์ตอนแรกเลยคือปลอบใจตัวเองค่ะ 55 ที่เขียนจะไม่ได้มาเขียนคร่ำครวญแต่เขียนสิ่งที่ควรทำตอนอกหัก ว่าทำยังไงเราถึงจะกลับมาสดใสได้ใหม่ มันเหมือนมันปลอบตัวเองไปในตัวด้วย พอคนเข้ามาอ่านเราก็รู้สึกดีที่เราทำให้เค้ามีกำลังใจเหมือนกัน ตรงนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของการเขียนที่อยากให้คนอ่านรู้สึกดี มันเหมือนกับว่าเราอยากส่งผ่านอะไรดีๆไปให้คนอ่านมั้ง เราเลยตั้งใจเขียน อยากให้เค้ารู้ความรู้สึกของเราที่อยู่ในตัวอักษร ดีใจที่ได้ทำตามความตั้งใจที่ตั้งไว้ค่ะ