windella * seize the day

สวัสดีปีใหม่ไทยค่า

ช่วงนี้ทำไมฝ้ายดองบลอคก็ไม่รู้ ฮ่าๆ ไม่ค่อยปิ๊งจะเขียนอะไรค่ะ กำลังอยู่ในช่วงพักผ่อน ปล่อยร่างกายและจิตใจให้ฟรีบ้าง แต่แปลกนะคะ พอว่างมากๆก็เริ่มเบื่อ คนเราหนอคนเรา

วันนี้ไปรดน้ำคุณยายมา ญาติผู้ใหญ่คนเดียวที่ฝ้ายยังมี เพราะอากงอาม่าเสียไปนานมากแล้ว ส่วนคุณตาก็เสียไปหลายปีแล้วค่ะ แต่อากาศร้อนจริงๆ ระหว่างทางที่เดินไปบ้านยายก็โดนปีนฉีดน้ำฉีดเข้าซะอีก สงสัยว่าเดี๋ยวนี้ปีนมันมีประสิทธิภาพมากขนาดนี้เชียวเหรอ ยิงข้ามฝั่งถนนมาได้ด้วย 55+

วันนี้ขอแบบสบายๆนะคะ ไม่มีเรื่องอะไรเป็นพิเศษ แต่ขออัพเนื่องในวันสงกรานต์ (ไม่งั้นเด๋วหลุดเทรนด์ บลอคไม่ฉ่ำ อิอิ)

วันสงกรานต์ วันที่เราจะเล่นน้ำกัน วันที่เราจะรดน้ำดำหัวผู้หลักผู้ใหญ่ เหมือนวันสังสรรค์ของผู้คนร่วมชุมชนกลายๆ

(สารภาพว่าฝ้ายไม่เคยเล่นน้ำสงกรานต์  ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะ
กะว่าปีหน้าคงจะต้องเตรียมอุปกรณ์เครื่องมือมาเล่นกะเค้าบ้างละ)

บ้านฝ้ายไม่มีเพื่อนบ้านเลย คือเป็นบ้านหลังเดียวโดดๆในซอยน่ะค่ะ เมื่อก่อนก็อาจจะเปลี่ยวเยอะ น่ากลัวนิดนึง เพราะข้างบ้านมีแต่ป่ากับดง คนทำงานบ้านบางคนมานอนได้แค่คืนเดียวก็ขอลาออกเพราะกลัวผี

บ้านฝ้ายเลี้ยงหมาเยอะ ข้างในก็มี ข้างนอกที่เป็นหมาจรจัดแล้วให้ทานมันอยู่ก็มี พอตกกลางคืนมันก็จะหอนกัน คนในบ้านน่ะชิน แต่คนที่มานอนน่ะกลัวจนนอนไม่หลับกันเลยทีเดียว

แต่ตอนนี้เพื่อนบ้านคนใหม่(ที่ฝ้ายเอิ่ม..ขอใช้คำว่าเกลียด)ที่เป็นโรงพิมพ์หนังสือพิมพ์มาเปิดตรงข้ามบ้านก็ทำให้มีปัญหากัน ไม่นานนี้คงจะต้องย้ายบ้านค่ะ เพราะไม่ไหวจริงๆ ใครที่อ่านบลอคฝ้ายอยู่ตลอดคงจะพอรู้บ้าง(มีเอนทรีย์นึงเขียนไว้เหมือนกัน) เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ฝ้ายรู้ซึ้งเลยนะ ว่าคำว่า "น้ำใจ" มันเป็นยังไง

คือฝ่ายตรงข้ามเค้าไม่นึกถึงเราเลยน่ะค่ะ นิสัยแย่จนเกินจะกล่าว นอกบล็อคฝ้ายก็พ่นคำแรงๆเท่าที่นึกออกในหัวไปหมดแล้ว เหอๆ แต่คนเราอยู่ร่วมกันในสังคม..จะอยู่กันได้ ถ้าต่างคนต่างเห็นแก่ตัว ต่างคนต่างไร้ศีลธรรม สังคมนั้นคงเป็นสังคมที่เสื่อมโทรมที่สุด

ที่เล่ามาก็เพราะ ปีใหม่ไทยปีนี้ อยากให้ทุกคนมีไมตรีจิตต่อกันค่ะ

ขอเน้นว่าเป็นคนแปลกหน้าละกัน คือคนที่ไม่ใช่เพื่อน ครอบครัว ญาติพี่น้อง แต่อยู่ร่วมชุมชน ร่วมสังคมเดียวกันเนี่ยแหละ เราเป็นเมืองพุทธ ควรมีจิตใจที่นึกถึงคนอื่น ไม่เห็นแก่ตัว ไม่ทะเลาะเบาะแว้ง มีอะไรค่อยพูดค่อยจากัน

เราเห็นกันตามหน้าหนังสือพิมพ์บ่อยๆ ข่าวทำนองว่าคนสองคนเกิดเขม่นกันหรือเกิดสงครามน้ำลายปะทะกันแต่มีจุดจบถึงขั้นเอาชีวิตของอีกฝ่าย.. อย่าลืมว่ามีเรื่องราวแบบนี้อีกมากที่ไม่ได้ขึ้นหน้าหนังสือพิมพ์ แต่นี่คือบ้านเมืองของเรา คือสถานที่ๆเราควรจะอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข

ถ้าผู้คนในสังคมรู้จักพูดคำว่า "ขอโทษ" และรู้จัก "การยกโทษ" อะไรๆคงจะดีขึ้นกว่านี้ใช่ไหม?

เรื่องราวที่ขัดข้องหมองใจกัน อย่าเอามาเป็นอารมณ์

รู้จักหยิบยื่นไมตรีให้ก่อน..แทนที่จะเป็นฝ่ายรับ

ระวังกิริยาคำพูดคำจา พูดแต่สิ่งดีๆ..นึกแต่สิ่งดีๆ

ให้เกียรติทุกคนรอบตัว ไม่ดูถูก ดูหมิ่น เพราะเขาก็มีฐานะเป็นมนุษย์เท่าเทียมกับเรา

ไม่ทำร้ายผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นทั้งทางวาจาและทางการกระทำ หรือแม้แต่ทางความคิด

คำว่า "ขอบคุณ" และ "ขอโทษ" ให้พูดออกมาจากใจจริง

ไม่เห็นแก่ตัว อย่าเห็นแก่ผลประโยชน์ของตนจนลืมสิ่งอื่นไป

ทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง อย่ามัวแต่หวังจากคนอื่นฝ่ายเดียว

 ที่สำคัญ..จิตใจจะเย็นลงได้..จาก "น้ำใจ"

เพราะคงไม่มีน้ำใด จะทำให้คนชื่นใจได้มากกว่าแล้ว

..และอย่าลืมว่าทุกคนคือเพื่อนร่วมบ้าน บ้านที่มีพ่อหลวงคอยดูแล

เราต้องช่วยดูแลบ้านของเราให้ร่มเย็นและเป็นสุขนะคะ

ปล. เอนทรีย์นี้ แนะนำให้สาดน้ำ สาดรัก ได้เต็มที่ (อิอิ)
      ใครเข้ามาแล้วไม่สาด ขอให้ไม่มีแฟน! (เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย )

      ถึงพี่ออฟ.. ให้ดอกมะลิฝ้ายหมายความว่าไงเนี่ยฮึ!?

      สุดท้ายนี้ ขออวยพรให้ทุกคนมีความสุข จิตใจชุ่มฉ่ำด้วย"น้ำใจ"และ"ไมตรีจิต"นะคะ

      อ่อ อย่าลืมว่า เล่นน้ำสงกรานต์อย่ารุนแรง เดินทางปลอดภัย เมาไม่ขับและไม่ซ้อนคนดื่มนะค้า ^^