ฉันชอบ สังเกตการณ์ อะไรที่อยู่ข้างบนนั่น

อาจเป็นเมฆหนึ่งก้อน ที่ลอยมาเดี่ยวๆ กลางทะเลสีฟ้า

เหมือนตุ๊กตาเป็ดลอยในอ่างอาบน้ำที่บ้านใครสักคน



 
 
 
 
แม้ท้องฟ้า จะชื่อท้องฟ้า

แต่บางวัน มันไม่ใช่สีฟ้า

เวลาก่อนค่ำ ทำให้ท้องฟ้า กลายเป็นท้องชมพู ไล้ด้วยสีม่วงเผือก

มีก้อนเมฆเป็นขนมปุยฝ้าย พองขยายเหมือนทุ่งขนมอันกว้างใหญ่



 
 
 
 
 
อะไรที่อยู่ข้างบน เคยลงมาหาฉัน

บางครั้งอย่างเชื่องช้า บางครั้งอย่างดุดัน

เพราะมันชอบลงมาเที่ยวเล่นบ่อยๆ

ฉันเลยสนิทกับเม็ดฝนมากกว่าก้อนเมฆ




 
 
 
 
 
ฉันเคยแหงนหน้าขึ้นไป

ทักทายฝนที่กำลังร่วงอย่างแผ่วเบา

ท่ามกลางผู้คน คงมีฉันคนเดียวที่คิดว่ากำลังเฝ้ามองเกล็ดหิมะ



 
 
 
 
 
 
หลายอย่าง เปลี่ยนแปลงไป ตามการมองของแต่ละคน

เพราะเรามีแว่นกันคนละหนึ่งอัน

แว่นของเราไม่เหมือนกัน

โลกของเราเลยไม่เหมือนกัน





 
 
 
 
เราเฝ้ามองการเปลี่ยนแปลงไปของอะไรข้างบนนั่น

ตามจังหวะของจิตใจ

เมื่อเรายิ้ม ฝนจะไม่ใช่ความเศร้า

เมื่อเราร้องไห้ ท้องฟ้ากว้างจะว่างเปล่า





 
 
 
 
 
อะไรที่อยู่ข้างบนนั่น เปลี่ยนสี เปลี่ยนตำแหน่ง เปลี่ยนรูปลักษณ์

เคลื่อน และ ไหว ตลอดเวลา

แต่อะไรข้างในนี้

บางครั้งอาจดีกว่า เมื่อดำรงอยู่ในความสงบ




 
 
 
 
เพราะเมื่อฉันมองเห็นเม็ดฝนที่เกาะหน้ากระจกรถระยิบดั่งดาว

คงไม่เป็นไร

แต่หากเมื่อไหร่ มองสิ่งเหล่านั้นคล้ายเศษกระจกที่แตกร้าว

คงจะดีกว่า

หากจิตใจที่สงบนิ่งจะมองเห็นมัน อย่างที่ตัวของมันเป็น.
 
 
 
____________________
 
 
 
 
 
 
เอนทรีย์นี้ อ่านแล้วงงรึเปล่านะ?
 
เมื่อคืนก่อน พยายามเขียนสื่อออกมา แต่ก็รู้สึกว่าในใจมีหลายเรื่องอยากเขียน พอเขียนออกมาก็เลยเอามารวมกันมั่วไปหมด อ่านแล้วงงๆ ฮ่าๆ สุดท้ายเลยไม่ได้กด publish
 
รูปภาพประเภทหนึ่งที่ฉันชอบถ่ายไว้พอสมควร ทั้งที่มันไม่ได้มีความหมายอะไรเท่าไหร่ คือรูปท้องฟ้าค่ะ
(คือจริงๆแล้วฉันชอบมองความเป็นไปของธรรมชาติค่ะ ท้องฟ้าเหมือนแผ่นผ้าใบผืนใหญ่ๆเลยเนอะ มีภาพอะไรมากมายอยู่ข้างบนนั่น)
 
ฉันว่า มันสวยดี แล้วมันก็ไม่เคยซ้ำกันเลยในแต่ละวัน
 
มันเหมือนใจคนเราที่มีอารมณ์นั้นนี้ต่างกันไปในทุกวัน
 
เรามองความเปลี่ยนแปลงข้างบนเป็นภาพที่สวยก็ดีไป
เหมือนฉันมองเมฆกลายเป็นขนม 55
 
แต่ด้วยความที่เป็นคนอารมณ์แปรปรวนตามสภาพอากาศเป็นบางครั้ง
สิ่งที่ดีกว่าน่าจะเป็นการมองฝน เป็นฝน ไม่ใช่ฝนที่เป็นความทุกข์ความเศร้า
 
(มันคือเรื่องจิตปรุงแต่งในพุทธศาสนาเลยเนอะ)
 
 
เทอมนี้ ปีสามแล้ว อะไรที่ต้องรับผิดชอบก็มากขึ้น แต่เป็นช่วงเวลาที่อยากเขียนบล็อกมากเหมือนกัน
พยายามจะเขียนเป็นระยะๆ ไม่หายไปนานๆแล้ว
 
ปล. บางทีก็มีอะไรอยากเขียน แต่มันอาจไม่มากพอจะเขียนเป็นบทความ แต่ก็อยากเขียนเก็บไว้ ฉันเลยขอเรียกว่าอะไรพวกนั้นว่า สมุดบันทึก ละกันนะคะ : )
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เหมือนกันเลย ว่างๆชอบมองขึ้นไปบนฟ้า แล้วจินตนาการว่าก้อนเมฆมันเป็นรูปอะไร

ชอบตัวหนังสือน้อยๆแต่สื่อความหมายเยอะๆแบบนี้จัง

ติดตามๆ มาเม้นให้แล้วน้า :3

#5 By มิ้น (110.168.204.98) on 2011-07-31 00:09

ฟ้านี้ช่างกว้างใหญ่นัก

ความคิดเราก็เช่นเดียวกัน^^

Hot! Hot! Hot! big smile
ท้องฟ้าสวย เมื่อใจไม่เหงาเศร้า

ท้องฟ้าเศร้า เมื่อใจนั้นเศร้าโศก

open-mounthed smile sad smile

#3 By ปิยะ99 on 2011-07-29 09:18

ไม่ว่าอะไรจะอยู่ข้างบน
เวลาที่ฉันมองขึ้นไปฉันยิ้มให้กับมัน และมันก็ยิ้มตอบกลับมาให้ฉันเช่น


ปล. ชอบอ่านแนวนี้ค่ะ รู้สึกเบาๆ สบายๆ
ว่างๆ แวะมาคุยกันได้นะคะ

#2 By จับฉ่าย on 2011-07-29 01:23

สวัสดีวันจันทร์
วันอังคารเคยอยู่ข้างบนนั้นนะ
อยู่ข้างบน มองไม่เห็นอะไรเท่าไหร่หรอก
พอลงมาข้างล่าง ข้างบนที่ฉันอยู่
สวยจัง.

อยากกลับขึ้นไปอยู่บ่อยๆ
แต่ทำอะไรข้างล่างนี่ก็
สวยจัง.

#1 By วันอังคาร (58.11.70.24) on 2011-07-28 22:18