windella's blog..let's share feeling throughout writing

***ขอประชาสัมพันธ์ เอนทรีเก่า นิดนึงค่ะ เล่าถึงโรคที่เรากำลังเป็น
ชื่อโรคกระเพาะปัสสาวะบีบตัวไวหรือ OAB
ถ้าเข้าไปอ่านแล้วคิดว่ามีประโยชน์ ช่วยกด HOTให้ด้วยนะคะ จะได้กระจายความรู้ทั่วกัน ***

จริงๆมีเรื่องอยากเขียนพอสมควร กำลังจะเปิดเทอมแล้ว (โฮ) มีหนังสือที่อ่านแล้วชอบ อยากเขียนถึง นั่นคือผู้เสกทราย กับไมรอน ของพี่พัณณิดา รวมไปถึง ไหม กับไร้เลือด ของอเลซซานโดร บาริกโกด้วย

แต่เหตุไฉนถึงได้มาลงเอยกับการ์ตูนเรื่องนี้ก็ไม่รู้ 55 ขอพื้นที่ให้การ์ตูนผู้หญิงล้วนๆสักวัน

คงเป็นเพราะจะให้เขียนถึงหนังสือดีๆสักเล่ม ก็ต้องตั้งใจเขียนพอสมควรเนอะ  แต่กับการ์ตูนมันง่ายกว่า เอาล่ะ พูดไร้สาระมาหลายบรรทัด มาพูดถึงหัวข้อวันนี้กันดีกว่า (มีสปอยล์เบาๆช่วงเนื้อเรื่องตอนแรกๆจนถึงช่วงกลางนะคะ)

-------------------------------------------------------

Bokura ga Ita หรือชื่อไทยว่า สายใยรัก (สนพ.บงกช)
(ไม่ค่อยชอบชื่อไทยเท่าไหร่ แต่ชอบชื่อภาษาอังกฤษ.. We were there)
เขียนโดย Obata Yuki

ปัจจุบันออกมาถึงเล่ม12แล้ว แล้วก็หยุดชะงักไปนาน เพราะอะไรก็ไม่รู้

รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้หาการ์ตูนผู้หญิงอ่านสนุกๆยากจัง
พอแก่ตัวขึ้นก็รู้สึกว่าเล่มไหนๆมันก็คิกขุเกินป๊ายย ชีวิตจริงมันไม่ง่ายอย่างนี้หรอกนะ!

แต่กับเรื่องนี้ ฝ้ายอ่านแล้วชอบล่ะ

ได้อ่านครั้งแรก เมื่อสักประมาณม.5 มีเพื่อนในห้องเอามาอ่าน เราก็เลยยืมมาอ่านบ้าง

ฝ้ายไม่ใช่คนนิยมการ์ตูนแนวสวยใสไร้สตินะ ชอบแบบอ่านแล้วเนื้อเรื่องมีเหตุมีผลนิดนึง
แล้วก็ชอบอะไรดราม่าๆ 55 อะไรเศร้าๆสะเทือนใจ ดิชั้นชอบ

เปิดอ่านครั้งแรกตอนนั้น .. รู้สึกว่า ทำไมแค่เล่มหนึ่งมันยังเครียดขนาดนี้เลยวะ

ฝ้ายเห็นการ์ตูนเรื่องนี้มาตั้งน้านนานแล้วนะ แต่ไม่เคยซื้อมาอ่าน
ดูหน้าปกมันแบ๊วๆ กลัวเนื้อเรื่องจะแบ๊วตาม == หลังๆซื้อแล้วเสียดายเงินมาก

มาซื้ออ่านอีกทีตอนม.6 เรียนพิเศษน่าเบื่อมาก -_- เลยตัดสินใจซื้อมาอ่านเอง

ผลลัพธ์ก็คือ ติดงอมแงม

จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดีนะ.. เริ่มจาก เด็กผู้หญิงชื่อ ทาคาฮาชิ นานามิ ละกัน

เธอเพิ่งผ่านเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลง จากม.ต้นมาสู่ม.ปลาย
ในห้องนั้น นานามิ หรือนานะได้รู้จักกับ ยาโนะ โมโตฮารุ

เมื่อแรกเจอ ด้วยความยียวนกวนประสาทของยาโนะ นานามิก็เลยไม่ชอบขี้หน้าเขา
แต่เมื่อได้ใช้เวลากันไปสักพัก เธอก็พบว่าเธอชอบเขาเข้าแล้ว

แต่ในรอยยิ้มสดใสของยาโนะ มีเบื้องหลังมากมายซ่อนอยู่
..ซึ่งมันลึกลับซับซ้อนเหลือเกิน

ยาโนะเป็นคนดูร่าเริง เป็นคนเรียนเก่ง เป็นคนดัง จนดูเหมือนจะไม่มีจุดอ่อนตรงไหน

วันหนึ่งนานามิถามว่ามีสักเรื่องไหมที่ยาโนะกลุ้มใจ
ยาโนะตอบไม่ตรงคำถามเท่าไหร่ แต่เขาบอกว่า "เรื่องที่เกลียดคือ ผู้หญิงหลายใจ"

ด้วยความอยากรู้ นานามิถามต่อว่า ถ้าผู้หญิงที่คบอยู่เป็นคนหลายใจ เขาจะทำยังไง?

ยาโนะตอบด้วยใบหน้าเฉยเมยว่า "ฆ่าทิ้ง"

มีเพื่อนในห้องคนหนึ่งเกลียดยาโนะเข้าไส้ เธอชื่อยามาโมโตะ ยูริ

นานามิค้นพบและรู้สึกถึงความสัมพันธ์ประหลาดบางอย่างระหว่างยาโนะและยามาโมโตะ
จนตอนหลังถึงได้รู้ว่า ยาโนะกับยามาโมโตะมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกัน
..จากคนกลางที่ชื่อ นานะ เหมือนเธอ

นานะ คนนั้นคือแฟนเก่าของยาโนะ พี่สาวของยามาโมโตะ
ผู้หักหลังยาโนะและประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปแล้ว

เมื่อได้รู้ว่ายาโนะมีบาดแผลฝังลึกและยังลืมนานะซังไม่ได้
แม้จะเจ็บ แต่นานามิตั้งใจจะดูแลเขา ให้กำลังใจเขา 
ความรู้สึกของทั้งคู่ค่อยๆพัฒนาเป็นคำว่ารักขึ้นมา

หากแต่ปมปัญหาที่ค้างคาในใจ 
อดีตและความอ่อนแอของยาโนะ รวมทั้งความอ่อนไหวของนานามิ
เป็นอุปสรรคในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ตลอดเวลา

เรื่องราวของยาโนะของนานามิ อยู่ในความสนใจของคนสองคนคือ
ยามาโมโตะ ยูริ ซึ่งที่จริงมีใจให้กับยาโนะ และทาเคอุจิ เพื่อนสนิทของยาโนะ
เขามีใจให้กับนานามิอย่างเปิดเผย แต่ไม่เคยคิดทำลายความสัมพันธ์ของเพื่อน

เขาได้แต่เฝ้ามองความสัมพันธ์ที่คล้ายจะมีรอยร้าวของคนทั้งสอง
มองสองคนประคับประคองความรักอันบอบบางไว้

นอกจากนานามิจะเจ็บกับเงาของนานะ
..ยังมียามาโมโตะที่ไม่เคยออกห่างจากชีวิตของยาโนะเลย

แล้วนานามิก็ไม่มีวันรู้เลยว่า
..หลังจากนั้น ยังมีอะไรอีกมากมายนักที่กำลังจะแยกเธอกับยาโนะออกจากกัน

ที่ชอบเรื่องนี้เพราะว่า มันเต็มไปด้วย"ความรู้สึก"มั้งนะ
(ชอบแนวภาพสีแบบนี้ด้วย สวยดี)

เป็นความรู้สึกเหมือนความรู้สึกจริงๆของเด็กวัยรุ่นที่ยังมีความสับสนกับเรื่องความรัก
แม้จะพยายามรักษาไว้ แต่ด้วยอายุที่ยังน้อย หลายครั้งที่ขาดเหตุผล
ขาดความยับยั้งชั่งใจ ทำให้เกิดปัญหา เกิดความเสียใจ

หลายประโยคมากที่อ่านแล้วแบบ เคยคิดแบบนี้..ตามประโยคนี้เป๊ะๆเลย

เนื้อหาส่วนใหญ่ นานามิเป็นตัวดำเนินเรื่องหลัก บรรยายความรู้สึกของนานามิไว้ละเอียด

บางช็อตเรียงละดับภาพ อ่านแล้วตื่นเต้นยังกะดูหนังอยู่..เล่มอะไรจำไม่ได้แล้ว

บางคนอ่านแล้วอาจจะรู้สึกไร้สาระนิดนึง เพราะมันมีแต่เรื่องของความรักและความรัก

แต่ที่ชอบเนี่ย คิดอยู่อย่างนึงว่า

การบรรยายถ่ายทอดเรื่องความรักออกมาให้ละเมียดละไมและสมจริง มันก็ไม่ง่ายนะ

แต่เรื่องนี้.. เขาทำได้

 

 แต่ให้ตายเถอะค่ะ..เรื่องมันเศร้าได้อีกนะ T_T รู้สึกว่ามันดราม่าจังเลย
(แน่นอนว่ารู้สึกตอนอ่านครั้งแรก พออ่านครั้งถัดๆมา อารมณ์ก็ไม่อินเท่าเก่า 55)

ถ้าเด็กมัธยมอ่าน คงจะอินมากแน่นอน ตอนนี้ไม่ใช่ซะแล้ว เศร้าใจ ()

เอาเป็นว่า ถ้าไม่เคยอ่าน และอยากอ่านแนวนี้ ลองเรื่องนี้ดู คาดว่าจะไม่ผิดหวัง ^_^
(อนิเมก็มีนะ แต่ไม่ปิ๊งเท่าไหร่ มันจืดไปหน่อย ต้องเป็นหนังสือถึงจะเวิร์ค)

----------------------------------------------------

= เข้าช่วงพูดถึงอะไรที่ใกล้เคียงกัน =

มีอีกเรื่องที่คิดว่าถ่ายทอดอารมณ์คล้ายๆกัน นั่นคือ นาฬิกาทรายรัก 
แต่อ่านมาจนถึงเล่ม6แล้ว (10เล่มจบ) ส่วนตัวยังตัดสินใจให้สายใยรักนำโด่ง - -
ความรู้สึกที่บรรยายในนาฬิกาทรายรักจะกระชับกว่า ไม่เจาะลึกมาก ไม่เวิ่นเว้อ

แล้วก็อีกเรื่องที่อาจจะไม่คล้ายเท่าไหร่
แต่พื้นฐานตัวละครหลักอยู่บนความสับสนในชีวิตวัยเรียนนั่นคือ
Paradise kiss ของไอ ยาซาว่า คนเขียน นานะ
จบได้ดราม่า (ตอนนั้นอ่านแล้วร้องไห้เลย 55) เป็นอีกเรื่องที่เอามาเปิดอ่านบ่อยๆ

สามเรื่องที่เอ่ยมา ถือว่าอ่านได้ดี อย่างน้อยก็ไม่ใช่แบบตาโตแบ๊วๆไร้สาระไปวันๆ -_-

 

= เข้าช่วงไร้สาระ (แต่ยังพูดถึงการ์ตูน) =

 กรี๊ดกร๊าด อนิเมของ Kimi ni Todoke มากกกก  

การ์ตูนชื่อไทยว่า ฝากใจไปถึงเธอ

เนื้อเรื่องไม่ดราม่า สดใสปิ๊งปั๊ง แต่อ่านแล้วทำไมปลื้มแบบนี้ก็ไม่รู้ 5555

พระเอกกับนางเอกน่ารัก  พระเอกไม่ใช่อารมณ์แบดบอยแต่เท่ได้อีก แหะๆ
ชอบอนิเมเพราะภาพสวย
(ไม่ใช่คนดูอนิเมเยอะอะนะ แต่สำหรับเรา เปิดมาแล้วโอ้โหอู้หูมาก )

ดูแล้วอารมณ์ดี (เขินแทนพระเอก อร๊าย >_<)

 

ปล.ช่วงนี้ติดละครเจ้าหญิงอัตสึ อย่างรุนแรง
วันนี้พ่อซื้อ ผู้ชนะสิบทิศแบบครบเซ็ทมาให้อ่าน ยังมีพันหนึ่งทิวา กับอาหรับราตรีด้วย

ทำไมต้องมาเปิดเทอมตอนนี้ด้วยนะ